Asni klyfjaður gulli - aðlögun að ESB

ESB- sinnar sækja nú hart á  Alþingi að samþykkja heimildir til að taka á móti ca 5 milljarða sérstökum beinum fjárstuðning (IPA) við Ísland til þess að tryggja að íslensk stjórnsýsla og stofnanir verði tilbúin til að yfirtaka allt regluverk ESB við lok samningsgerðar. Ráðstöfun þessa fjár skal njóta víðtækra skattfríðinda hér á landi.

Málið var rætt á Alþingi í dag.

Fjárstuðningurinn dreifist á næstu þrjú ár, en á þeim tíma á að ljúka samningsferlinu og aðlögun Íslands að ESB.

Mér kemur ekki á óvart  brennandi áhuga Samfylkingarinnar í að þiggja þessar fjárgjafir.

En þeim mun mikilvægara er að þingmenn VG standi í lappirnar og komi í veg fyrir slíka mútuþægni.

Sagt er að engir borgarmúrar séu svo háir að asni klyfjaður gulli komist ekki þar inn fyrir.

Eitt er að hafa sótt um aðild að ESB þvert á vilja þjóðarinnar, en að þiggja beint mútufé til að liðka fyrir aðildarsamningum, það er nokkuð sem Alþingi getur ekki látið bjóða sér.

Þessar fjárgjafir standa aðeins þeim til boða sem sótt hafa um aðild og tilgangur þeirra er grímulaus ; aðlaga regluverk og innri samfélagsgerð umsóknarlandsins að stjórnsýslu ESB.

Ég lýsti andstöðu við þessa tillögur í ríkisstjórn.

Þegar styrkjamálið var rætt í þingflokki Vg lýsti ég ásamt fleiri þingmönnum fullum fyrirvara um stuðning við málið á Alþingi

Enda er sú afstaða okkar í fullu samræmi við grunnstefnu Vinstri grænna og ítrekaðar flokksráðs og landsfundarsamþykktir:

Úr grunnstefnuskrá VG

"Samskipti við Evrópusambandið ber að þróa í átt til samninga um viðskipti og samvinnu, m.a. á sviði menntamála, vinnumarkaðsmála og umhverfismála.

Hugsanlegur ávinningur af aðild Íslands að Evrópusambandinu réttlætir ekki frekara framsal á ákvörðunarrétti um málefni íslensku þjóðarinnar og er aðild að Evrópusambandinu því hafnað.

Hagsmunir fjármagns og heimsfyrirtækja eru í alltof ríkum mæli drifkraftar Evrópusamrunans, miðstýring, skrifræði og skortur á lýðræði einkennir stofnanir þess um of."

Eftir þessari stefnu hef ég farið.

Úr flokksráðssamþykkt VG okt 2010

"………..Til þess að umræðan verði í reynd sanngjörn og lýðræðisleg þarf að nást sátt um skýrar leikreglur sem tryggja jafna stöðu allra sjónarmiða og nái meðal annars utan um kostnað og fjármögnun áróðursstarfsemi. Þar til þjóðin hefur tekið sína ákvörðun þarf að tryggja að ekki verði gerðar neinar breytingar á stjórnsýslunni eða íslenskum lögum í þeim eina tilgangi að laga íslenskt stjórnkerfi fyrirfram að reglum Evrópusambandsins. Ekki verði heldur tekið við styrkjum sem beinlínis eiga að undirbúa aðild.

Flokksráðið hvetur til þess að svo fljótt sem unnt er verði í viðræðuferlinu látið reyna á meginhagsmuni Íslands eins og þeim er lýst í samþykkt Alþingis..."

Hér kemur skýrt fram að ekki skulið tekið á móti aðlögunarstyrkjum

Úr Landsfundarsamþykkt VG okt 2011

"……….Landsfundurinn bendir á þá miklu skerðingu lýðræðis sem felst í ESB-aðild ásamt fullveldisafsali á fjölmörgum sviðum. Þróun innan ESB að undanförnu, nú síðast vegna átaka um framtíð evru-samstarfsins, stefnir í átt að enn frekari samruna með hertri miðstýringu. Með Lissabon-sáttmálanum er einnig kominn vísir að samstarfi um utanríkis- og hernaðarmálefni. Jafnframt eiga félagsleg sjónarmið, umhverfisvernd, fæðu- og matvælaöryggi og réttindi launafólks undir högg að sækja innan sambandsins.

Þá mun VG tryggja að íslenskt stjórnkerfi verði ekki aðlagað stjórnkerfi ESB á meðan á aðildarviðræðum stendur. .."

Framsögumaður ályktunarinnar á Akureyri tók frram að með aðlögun væri einnig átt við neitun á fjárstyrkjum eins og IPA

Úr Málefnahandbók VG

"Evrópsk samvinna
Samskipti við Evrópusambandið (ESB) ber að þróa í átt til samninga um viðskipti og samvinnu á sviði menntamála, vinnumarkaðsmála og umhverfismála. Hugsanlegur ávinningur af aðild Íslands að ESB réttlætir ekki frekara framsal á ákvörðunarrétti um málefni íslensku þjóðarinnar. Lýðræðislega kjörin stjórnvöld á Íslandi geta sjálf tekið ákvarðanir um lagabreytingar hliðstæðar þeim sem ákveðnar eru innan ESB, ef þau svo kjósa og þá út frá eigin forsendum. Aðild að ESB myndi skerða fullveldi Íslands enn frekar en orðið er með EES-samningnum og tefla í tvísýnu yfirráðum Íslendinga yfir auðlindum sínum.

Alþjóðleg viðskipti einkennast í síauknum mæli af því að þar eru þrjú stór markaðssvæði, Evrópusambandið, Ameríka og Suðaustur-Asía. Óráðlegt er fyrir smáríki eins og Ísland sem er bæði mjög háð innflutningi og útflutningi að taka sér stöðu innan tollmúra ESB. Íslendingar verða að geta samið um viðskipti við aðrar þjóðir á eigin forsendum.

Áróður um að Ísland geti gengið í ESB en fengið undanþágur frá grundvallarsáttmálum þess er varasamur. Undanþágur eru jafnan hugsaðar til skamms tíma á meðan aðlögun á sér stað. Íslendingar eiga ekki að sækjast eftir sérsamningum heldur axla sömu ábyrgð og önnur fullvalda ríki á alþjóðavettvangi.

Eðlilegt er að leggja aukna áherslu á lýðræðislega samvinnu á borð við þá sem fram fer í Evrópuráðinu. Þangað senda nær öll ríki álfunnar fulltrúa frá sínum þjóðþingum og skilyrði fyrir aðild lúta að mannréttindum en ekki efnahagsmálum. Evrópuráðið er vettvangur fyrir umræður um ýmis mikilvæg samfélagsleg málefni og samskipti aðildarríkjanna innbyrðis. Þá hefur ráðið haft forgöngu um mikilvæga samninga í umhverfismálum.

Aðild Íslands að Schengen-samkomulaginu um afnám vegabréfaskoðunar var óheillaskref. Í því felst að Íslendingar taka að sér vörslu ytri landamæra Evrópusambandsins og girðingar eru hækkaðar gagnvart öðrum ríkjum og heimshlutum. Schengensamstarfið er að auki kostnaðarsamt og felur í sér víðtæka og varhugaverða skráningu persónuupplýsinga".

Þarna er kveðið fast og vel að orði og ætti að vera öllum ljóst hver stefna VG er í þessum málum. Viðurkennd er sú staðreynd að engir möguleikar eru á varanlegum undanþágum frá grundvallarsáttmála ESB. Hægt væri því að kjósa strax um aðild eða ekki.

Skagafjörður áfram lokaður fyrir dragnót

 

Hæstiréttur staðfesti í dag sýknudóm yfir íslenska ríkinu en útgerðarfélag krafðist viðurkenningar á því að það væri óbundið af banni við veiðum með dragnót í Skagafirði sem sjávarútvegs- og landbúnaðarráðherra lagði á með reglugerð.( mbl. 19.01 2012,)

Ég hef lagt mikla áherslu á að loka fjörðum og grunnsævi  í kringum landið fyrir afkastamiklum togveiðiskipum. Mikið hefur áunnist í þeim efnum. Guðjón Arnar Kristjánsson fyrrv. skipstjóri og alþingismaður vann sérstaklega að þessum málum með mér í Sjávarútvegsráðuneytinu. Hefur þetta verið áhersluefnu Vinstri Grænna og einnig er kveðið á um það í samstarfsyfirlýsingu ríkisstjórnarflokkanna. Þessar friðunaraðgerðir mínar mættu  afar harðri og nánast ofstækisfullri gagnrýni af hálfu LÍÚ og hóps í félagi dragnótamanna.

 Ég hef hinsvegar notið mikils stuðnings heimaðila, og gott samstarf hefur verið við marga dragnótarmenn um framkvæmdina.

Lokun Skagafjarðar fyrir dragnót  var kærð til Héraðsdóms og síðan til Hæstaréttar.

 Það var mér sérstakt ánægjuefni að í sl. viku staðfesti Hæstiréttur úrskurð Héraðsdóms heimild mína og ákvörðun um lokun Skagafjarðar fyrir dragnótaveiðum.

 Komið hefur verið á lokunum á innrihluta fjarða víða í kringum landið.

 Áform voru um frekari friðunaraðgerðir af þessum toga á grunnsævi. 

Innlent | mbl | 19.1.2012 | 16:34

Dragnótaveiðar áfram bannaðar

Dragnótadeilan fyrir dómstóla

Breiðu spjótin

Athygli vekur hversu  heiftug umræðan er um tillöguna að Alþingi afturkalli ákæru sína á hendur Geir H. Haarde.

 Hvað svo sem mönnum finnst um þessa tillögu hefur hún verið úrskurðuð þingtæk og að mínu mati eðlilegt að hún fái þingræðislega meðferð og málefnalega vinnu af hálfu Alþingis.

 Sumir þingmenn virðast hafa tekið sér einkarétt á orðbragði eins og „sótraftar“  um félaga sína sem gera málefnalega og áreitislaust grein fyrir skoðunum sínum.

Kallað er eftir afsögn ráðherra og þingmanna og talað er um svik.

Fyrir suma kann þessi málflutningur að  vera nauðsynlegur til að draga athyglina frá  eigin svikum  eins og t.d. í ESB málunum.

Aðrir kunna að vera  í vörn fyrir forystumenn Samfylkingarinnar sem sátu í hrunstjórninni og dönsuðu þar með Sjálfstæðisflokknum,  en horfa nú gleiðbrosandi á.

Fyrir mér er þetta því miður of kunnuglegt  orðbragð. 

 Þetta er hluti af aðför til losa sig við öfluga félaga  úr trúnaðarstörfum eða ýta þeim úr flokknum.

Þessari aðför er beint gegn þeim sem standa í stafni á skútu þeirra hugsjóna sem, Vinstrihreyfingin  grænt framboð var stofnuð um.

Með þessum hætti  var aðförin að þingmönnunum Atla Gíslasyni, Ásmundi Einari Daðasyni og Lilju Mósesdóttur.

Og nú skal láta sverfa til stáls gagnvart Ögmundi Jónassyni og Guðfríði Lilju Grétarsdóttur.

Er nema von að félögum í VG  um allt land blöskri.

Hvar er ráðherraábyrgð Hrunstjórnarinnar

Á þingflokksfundi Vinstri Grænna skömmu fyrir jólahlé var til umræðu boðuð tillaga um að Alþingi samþykkti að draga ákæru sína á hendur Geir H. Haarde fyrrverandi forsætisráðherra til baka.

 Ég gerði þar  grein fyrir þeirri afstöðu minni að ég styddi það að tillaga þess efnis kæmi til umfjöllunar Alþingis.

Að mínu mati  er það lýðræðisleg afgreiðsla að slík tillaga fái efnislega umfjöllun Alþingis komi fram ósk um það. Þessi skoðun mín er óbreytt.

Ég studdi á Alþingi 28.sept 2010 þá tillögu þingmannanefndarinnar að höfða mál gegn fjórum fyrrverandi ráðherrum, sem hún  tilgreindi fyrir landsdómi. Leit ég svo á að þarna væri um að ræða  ákæru á hendur ákveðnum  handhöfum framkvæmdavaldsins sem  hafi staðið næst því að bera  stjórnsýslulega ábyrgð á tiltekinni atburðarás efnahagshrunsins.

Pólitíska ábyrgðin lá að mínu mati  mun víðar.

-Og hvað með aðra þá ráðherra sem sátu í þáverandi ríkisstjórn Sjálfstæðisflokks og Samfylkingar, hrunstjórninni,  og sitja enn í ráðherraembættum? Hvar er þeirra ábyrgð?   Hvers vegna sluppu þeir, hef ég spurt mig?-

Jóhanna Sigurðardóttir, Geir H. Haarde, Árni Mathiesen og  Ingibjörg Sólrún Gísladóttir  sátu öll sem ráðherrar saman í Ríkisfjármálanefnd „hrunstjórnarinnar“:

 ( „Ráðherranefnd um ríkisfjármál skipuleggur markviss vinnubrögð á sviði ríkisfjármála á vettvangi ríkisstjórnarinnar og vinnubrögð gagnvart ráðuneytum og Alþingi þannig að markvisst verði unnið á sviði ríkisfjármála“.)

 Ég vísa  til harðrar og málefnalegrar gangrýni minnar á græðgis- og einkavæðinguna sem leidd var af forystu fyrrverandi ríkisstjórnarflokka fyrst Framsóknarflokks og Sjálfstæðisflokks og svo einnig  Samfylkingarinnar, sem dró síst af sér í hrunadansinum.

  Ég viðurkenni að mér brá mjög þegar niðurstöður atkvæðagreiðslunnar á Alþingi 28. sept 2010 leiddu í ljós að aðeins var naumur þingmeirihluti fyrir ákæru á hendur eins ráðherra,  Geirs H. Haarde, en á engan hinna þriggja ráðherranna sem nefndin hafði lagt til.

 Við þá atkvæðagreiðslu  brustu að mínu mati ákveðnar  forsendur sem lagðar voru upp heildstætt af þingmannanefndinni fyrir ákæru fjórmenninganna.

Mér finnst því eðlilegt að Alþingi verði við þeirri ósk að endurskoða málið í ljósi breyttra forsendna og  enn fremur þess sem hefur komið  fram og gerst síðan þingið afgreiddi  málið frá sér.

 

Heilsársvegur í Árneshrepp á undan Vaðlaheiðargöngum

 

Árneshreppsbúar, eitt nyrsta byggðarlag á Íslandi hafa minnt á sig rækilega á undanförnum dögum og bent á með rétti þá mismunun og óöryggi  sem þeir búa við hvað samgöngur varðar.

Það hefur verið yfirlýst stefna og forgangsmál í samgöngumálum þjóðarinnar  að heilsárs vegur nái til  allra byggðarlaga í landinu sé þess nokkur kostur..

Erfiðlega hefur þó gengið að vinna samkvæmt því.  Almennt hefur verið samkomulag um að bættar samgöngur og vegagerð á Vestfjörðum  ættu að vera númer eitt tvö og þrjú í framkvæmdaröð  vegagerðar í landinu enda ástandið þar verst.

Vestfirðingar hafa  þó mátt búa við  ítrekaða frestun og niðurskurð á framkvæmdum,  m.a vegna ofþenslu á öðrum  landsvæðum einkum á suðvesturhorninu og síðan vegna kreppu á sömu svæðum.

Núverandi samgönguráðherra Ögmundur Jónasson hefur lagt til að meginhluti þess framkvæmdafjár sem ætlað er til vegaframkvæmda samkvæmt fjárlögum  verið á næstunni  varið til vegagerðar á Vestfjörðum. Mér finnst það  hárrétt forgangsröðun.

Vegurinn norður  Strandir í Árneshrepp stendur þó  útaf í þeim tillögum sem nú liggja fyrir alþingi.

Brýnt er að Alþingi standi við fyrri yfirlýsingar og  taki á samgöngumálum Árneshreppsbúa af fullri einurð;  bæta þjónustuna á núverandi vegi  og tryggja framkvæmdafé til heilsársvegagerðar í áföngum  til byggðarlagsins á næstu fjórum árum.

Strandveiði og skötuselur brutu ísinn

Jón segir að strandveiðifrumvarpið og  skötuselsmálið fræga hafi tekið mikið á og forysta Samtaka atvinnulífsins og LÍÚ hafi brugðist hart við með hótunum,  auglýsingaherferð og uppsögn stöðuleikasáttmálans.

 Þeir hrópuðu „ svik „ og vitnuðu  til loforðs forystumanna ríkisstjórnarinnar  við gerð stöðugleikasáttmála um að ekki yrði hróflað við fiskveiðistjórnarkerfinu.

 Sjálfur segist Jón ekki hafa vitað af slíku loforði.

Tekist hafi að koma  strandveiðunum,  skötuselsmálinu , auknum byggðaheimildum og ýmsum öðrum mikilvægum breytingum  í gegnum þingið, þrátt fyrir ítrekaðar og harðar tilraunir til að koma í veg fyrir afgreiðslu þess máls.  Þakkar Jón  Atla Gíslasyni, þáverandi formanni sjávarútvegsnefndar, fyrir dyggan stuðning og mikla vinnu að málinu.

 „Eftir að ég kom fram með skötuselsmálið  fræga  í þinginu og það var talið svik á samkomulagi sem forystumenn ríkisstjórnarflokkanna höfðu gert við SA og LÍÚ  þá varð mér það alveg ljóst að þeim sömu  var alls ekki kappsmál að breyta á þeim tíma  miklu í fiskveiðistjórnuninni.“

( Byggt á viðtali , Ágúst Ingi Jónsson ræðir við Jón Bjarnason,  7. jan. 2012 )

Stóra-fiskveiðifrumvarpið og SLYS Samfylkingarinnar

Ég gerði athugasemd strax við stjórnarmyndun vorið 2009 við þá kröfu Samfylkingarinnar að forræði starfshóps sem átti að fjalla um grundvallar breytingar á fiskveiðistjórnunarkerfinu yrði hjá Samfylkingunni en ekki Vinstri Grænum, flokki sjávarútvegsráðherra. Að kröfu Samfylkingarinnar var  Guðbjartur Hannesson, nú velferðarráðherra  tilnefndur  formaður starfshópsins.

Hópnum var fyrst gert að skila 1. sept. sama ár , síðan 1. nóv en starf hans dróst og dróst. til 1. sept 2010 „Ég var ítrekað kominn á fremsta hlunn með að leysa upp starfshópinn þannig að  ég gæti farið að vinna að málinu, en þá var alltaf rekið upp mikið ramakvein hjá forystumönnum ríkisstjórnarflokkanna.“ segir Jón.

Þegar Guðbjartshópurinn hafði skilað af sér ári síðar en ráðgert var  tók við vinna í ráðuneytinu. Jafnframt var þá um haustið skipuð  6 manna nefnd þingmanna stjórnarflokkanna sem reyndi að ná samkomulagi um megináherslur frumvarpsins. Gekk þar á ýmsu.  Í lok febrúar á síðasta ári komu  auk þingmannanna ,ráðherrarnir Jóhanna Sigurðardóttir og Steingrímur J. Sigfússon, og síðar Guðbjartur Hannesson  einnig að málinu.

„Þá hófst aftur  verulegt skæklatog, sem endaði með því að gengið var frá frumvarpi til nýrra heildarlaga um miðjan maí sl.,“ segir Jón, sem ríkisstjórnin stóð öll að.  Þetta frumvarp fór fyrir alþingi og eftir ítarlegar umræður til sjávarútvegs- og landbúnaðarnefndar sem sendi það út til umsagnar.

Vissulega var  Stóra  frumvarpið í mörgu mjög róttækt og hlaut að mæta harðri gangrýni þeirra sem töldu sig eiga sjávarauðlindina. En  ýmsu var bætt inn í frumvarpið  á síðustu metrum í ríkisstjórn að kröfu fulltrúa Samfylkingar  sem mér var ekki allt að skapi. Þeir hinir sömu voru fljótir að hlaupast frá frumvarpinu þegar gagnrýnin kom fram og aðrir Samfylkingarráðherrar sem að því stóðu töluðu um „ slys“.

Málið var nú komið til þingsins  í hendur sjávarútvegs- og landbúnaðarnefndar  sem hafði forsjá á því frá því í byrjun júní og til loka september- 4 mánuði  án þess að nokkur vinna væri unnin af hálfu nefndarinnar.

Frumvarpið kom  loks aftur til ráðuneytisins í byrjun  október sl. haust  og á rúmum fjórum vikum var farið yfir umsagnir og athugasemdir við upphaflega frumvarpið og á grundvelli þessara gagna  vann hópur á vegum ráðuneytisins tillögur að  heildstæðu frumvarpi, sem lagt var fram í ríkisstjórn sem vinnuskjal ásamt öðrum gögnum um miðjan nóvember.

„Ég fór með þessar vinnutillögur inn í ríkisstjórn í nóvember og óskaði eftir að fá að taka þær til umræðu  ásamt athugasemdum við upphaflega frumvarpið og síðan ræða  málið í  þingflokkum, meðal almennings og hagsmunaaðila áður en gengið yrði í að semja endanlegt frumvarp.

Mér var  hins vegar meinað að kynna málið efnislega í ríkisstjórn og því var hafnað að ég fengi að fara með það fyrir þingflokkana og ræða málið þar. En af hálfu ráðuneytisins  var það  sett til almennrar kynningar á vef þess  í lok nóvember. Í framhaldinu ákvað forsætisráðherra að setja á sérstaka ráðherranefnd Guðbjarts Hannessonar og Katrínar Jakobsdóttur til að fara yfir þessar vinnutillögur. Ég mótmælti og sagði þetta óeðlileg og í raun fáránleg vinnubrögð og aðeins gert til að tefja málið.

 Varð  ég auk þess  fyrir vonbrigðum með að samflokksráðherra  minn Katrín Jakobsdóttir  skyldi þá taka þátt í þessari aðför. Ekki vissi ég af sértækri  þekkingu hennar á stjórn fiskveiða. En ég  gerði mér jafnframt  ljóst að inngrip forystumanna ríkisstjórnarflokkanna lutu að  afstöðu minni í öðrum málum  en ekki af  umhyggju fyrir breytingum á fiskveiðistjórninni.

Forsætisráðherra gaf  ráðherranefndinni upphaflega  ein  vika til þessarar vinnu, en þau eru enn að.“

Þegar á heildina er litið hefur Sjávarútvegs- og landbúnaðarráðuneytið  haft  „ Stóra fiskveiði frumvarpið“ í sínum höndum um  fjóra  til fimm mánuði  af þessum liðlega 30 sem ríkisstjórnin hefur setið.

 ( Byggt á viðtali, Ágúst Ingi Jónsson, Mbl. ræðir við Jón Bjarnason 7. janúar 2012) 

Að verja hagsmuni og samningsstöðu Íslands í ESB - viðræðum

 

„Það hefur verið þrýstingur frá  Evrópusambandinu, utanríkisráðuneytinu og þeim í forystu ríkisstjórnarinnar  sem fara með þessi mál að  ganga stöðugt lengra í aðildarferlinu að ESB ,“ segir Jón Bjarnason.

 Hann nefnir að fyrir um tveimur árum samþykkti Alþingi að innleiða matvælalöggjöf EES og ESB, en alþingi  samþykkti jafnframt að viðhalda banni á  innflutningi á hráu ófrosnu kjöti og lifandi dýrum. Enda var það  eitt  af kosningaloforðum VG.  

Nú krefst Evrópusambandið þess að landið verði opnað fyrir innflutningi á hráu ófrosnu kjöti og lifandi dýrum frá ESB og  þess vegna er kengur  í ESB- viðræðunum  um landbúnaðarmál.

Slíkur innflutningur myndi eins og kunnugt er ógna heilsu og lífi viðkvæmra íslenskra búfjártegunda

„Slagurinn stendur um það hvort við ætlum að gefa þennan innflutning eftir fyrirfram eða alls ekki. Ég sagði nei, við gefum þetta ekki eftir fyrirfram.

“Við verðum að gæta okkur á því að gera ekkert í þessu ferli sem getur skaðað hagsmuni eða  samningsstöðu Íslands.

 Við förum ekki að skrifa lög og reglur um innleiðingu á hinu evrópska landbúnaðarkerfi inn í íslenska löggjöf  fyrr en búið er þá að semja um hvað við ætlum okkur  að yfirtaka og hvað ekki“.

„ Að kröfu forystu ríkisstjórnarinnar  átti ég  að samþykkja að einhverjum  dönskum dýralækni yrði falið að leggja  mat á áhættuna fyrir Ísland  að heimila óheftan  innflutning á hráu, ófrosnu kjöti og lifandi dýrum frá ESB.  

Ég heyrði hvað klukkan sló og harðneitaði að framselja þennan rétt Íslands  til dansks dýralæknis þó svo að Danir verði í forsvari í Evrópuviðræðunum á næstunni.

 Við myndum leita til okkar innlendu sérfræðinga sem þekktu í raun þá hagsmuni sem í húfi eru.  

 Ég  skipaði sem ráðherra  innlendan starfshóp sérfræðinga  sem hefur það hlutverk að verja hagsmuni okkar í þessum efnum en ekki til að gefa þá eftir.

 

(Ágúst Ingi Jónsson, Mbl. ræðir við Jón Bjarnason 7. jan 2012)

(Hópinn skipa:

 

Vilhjálmur Svansson dýralæknir  sérfræðingur í veirusjúkdómum  Keldum

Auður Lilja  Arnþórsdóttir dýralæknir og  sérfræðingur Matvælastofnun

Konráð Konráðsson dýralæknir og sérfræðingur  Matvælastofnun

Ólafur Dýrmundsson búfjárfræðingur  B. Í

Erna Bjarnadóttir hagfræðingur  B.Í

Guðmundur Sigþórsson sérfræðingur í ESB málum

Ingimar Jóhannsson skrifstofustjóri SLR,  formaður

Hópurinn hefur kvatt til Stefán Má Stefánsson  prófessor og  hrl. til lögfræðivinnu.)

VG getur enn rétt af kúrsinn

Ef okkar flokkur færist aftur á réttan veg og stendur vörð um þau gildi sem hann er stofnaður um, félagsleg, umhverfisleg, samfélagsleg og jafnréttisleg og síðam fullveldi Íslands þá þarf ekki að stofna aðra flokka á þessum væng stjórnmálanna. Það eru verkin sem tala í þessu. Það dugar ekki að flokkar gangi langt frá stefnu sinni í framkvæmd og hafa hana bara til spari í orðum.

Ef við ekki réttum okkar kúrs í pólitík VG þá koma aðrir sem vilja taka þann fána. Þess vegna er svo brýnt að rétta af kúrsinn og hvetja það fólk sem stóð að því að byggja upp hugsjónir þessa flokks að láta ekki deigan síga, láta ekki mæðast, heldur taka slaginn og rétta flokkinn við. Hann hefur villst af braut, um það er ekki vafi, og á skoðanakönnunum sjáum við að fylgið hefur minnkað mikið frá síðustu kosningum. Flokkurinn verður að fara inn á þá braut sem hann var stofnaður til.“

... Það lenda allir flokkar í þeim vandræðum að forystumenn þeirra villast af leið, en þá er bara að skifta þeim út eða kippa þeim inn á sporið aftur. Ég hef ekkert breyst, hugsjónirnar eru þær sömu, viljinn og löngunin til að hafa áhrif. Ég er sáttur við þau tækifæri sem ég hef fengið sem ráðherra og þingmaður og er tilbúinn að verja  áfram kröftum, þreki og hugsjónum í þágu þess málstaðar sem ég hef barist fyrir með fjölmörgu góðu fólki.“

 (Ágúst Ingi Jónsson, Mbl. ræðir við Jón Bjarnason 7. janúar 2012)

Norrænt velferðarkerfi?

Við þær aðstæður sem voru uppi var gripið til niðurskurðar á mörgum sviðum og skattahækkana. Er þessi ríkisstjórn að hverfa frá hugsjónum um norrænt verlferðarsamfélag?

Ég tel að það hafi verið gengið alltof langt í niðurskurði og að við höfum farið frá grunnggildum VG, t.d. félagslegum, velferðarlegum og byggðalegum. Svo ekki sé nú talað um heilbrigðisþjónustuna almennt og heilbrigðisstofnanir úti um allt land. Ég tel að við höfum gefið of mikið eftir og hef gagnrýnt það í ríkisstjórn. Með forgangsröðun ríkisstjórnarinnar hefur verið sveigt frá hugsjónum VG, sem ég hef reynt að standa vörð um.

... Samfylkingin er upprunnin í gamla Alþýðuflokknum, sem hafði litlar mætur á íslenskum landbúnaði og málefnum landsbyggðarinnar. Andstaðan ýmissa á þeim bæ  gegn mér  kom mér því ekkert sérstaklega á óvart. Þar er þó gott fólk innanborðs en í Samfylkingunni eru líka margir sem skilja ekki í hverju fæðuöryggi þjóðar er og leggja meiri áherslu á takmarkalausan og hömlulausan innflutning heldur en að standa vörð um íslenska landbúnaðarframleiðslu.

(Ágúst Ingi Jónsson, Mbl. ræðir við Jón Bjarnason 7. janúar 2012)